3.5 Het operationaliseren van de uitdaging: ontbijt, lunch of diner?

Hoofdstuk 3 Duiden van de veranderuitdagingen

Allereerst moet de verandermanager het karakter en de oorsprong van de vigerende uitdaging begrijpen. Het is noodzakelijk om de reeks mogelijke oplossingen (de oplossingsruimte) te kunnen bepalen. Eerder hebben we het verschil tussen de mogelijke karakteristieken van de uitdaging besproken, in de zin van of die uitdaging goed of slecht (well- of ill-defined) is gedefinieerd.

Well-defined betekent dat het duidelijk is waar de organisatie mee te maken heeft. In het geval van een ill-defined probleem is het een grotere uitdaging om de doelen te definiëren waar de organisatie naar moet streven.

Na het bepalen van het soort uitdaging is het eenvoudiger om de oplossingsruimte te bepalen. Daar identificeren we het verschil tussen een…

  1. ‘zekere’ oplossing, met een bekende oplossingsbenadering;
  2. een ‘risicosituatie’ wanneer oplossingen weliswaar bekend zijn, maar waarvan onduidelijk is welke daarvan als beste zal uitpakken, versus
  3. een setting van ‘onzekerheid’ waarbij managers ‘nergens’ op kunnen leunen en ze de resources binnen de organisatie moeten aanwenden om samen geheel nieuwe oplossingen te creëren.

In het volgende deel gaan we op zoek naar antwoorden op ‘hoe’ we georganiseerd moeten zijn in een situatie van zekerheid en hoe in een situatie van onvoorspelbaarheid. Net als wanneer we starten met koken, moeten we zelfvertrouwen hebben en weten wat we zullen doen.

We moeten zeker zijn over de gewenste uitkomst en de beschikbare opties. Maar over wat er in werkelijkheid zal gebeuren tijdens het kookproces, daarover valt weinig met zekerheid te zeggen. We weten van tevoren niet zeker of de route die we besluiten te volgen, zal werken.